Historia klubu

Historia klubu jest w opracowaniu

Historia Chojnickiego Klubu Sportowego „Kolejarz” sięga roku 1926. Międzywojenne Chojnice XX w. stanowiły w północnej Polsce kuźnię sportowych talentów i społecznikowskich postaw. Walka o polskość miasta i okolic tylko wzmacniała te postawy. Duże zasługi w tworzeniu podwalin pod sport chojnicki stworzyli ludzie, związani z Kolejowym Przysposobieniem Wojskowym oraz „Sokołem”. Większość z nich po II wojnie światowej uczestniczyła w odbudowie Chojnickiego „Kolejarza.

Ważną datą, w historii obecnego CHKS „Kolejarz”, był rok 1926, kiedy odbyło się zebranie członków Koła Żeńskiego, a na prezesa wybrana została żona inż. Edwarda Załuskiego, która pełniła tą funkcję do 1939 r.
W 1926 r. doszło do zorganizowania Ogniska Kolejowego Przysposobienia Wojskowego, a na prezesa wybrano popularnego krzewiciela sportu w Chojnicach inż. Edwarda Załuskiego.

W 1971 r. nad klubem zawisły „ czarne chmury”. Podczas nieobecności prezesa Czesława Kuklińskiego, który przebywał wtedy na wczasach, jego obowiązki pełnił K. Megger, który w wyniku namowy terenowych władz i nacisków lokalnego sekretarza komitetu PZPR doprowadził w ciągu kilku dni do faktycznego połączenia z KS „Chojniczanka”. Kilka lat po tej dacie zespół obiektów ulegał stopniowej dewastacji do takiego stopnia, iż w kilka lat później stadion przypominał pastwisko. Klub kolejowy nosił wtedy nazwę „Tur”. Połączenie dwu chojnickich klubów pomimo licznych protestów, zarówno działaczy jak i zawodników, nie dało żadnych efektów. Młodzież chojnicka nie znalazła miejsca w istniejących drużynach, sprzęt został szybko zużyty a stadion zniszczony. Pomimo takiej niefortunnej fuzji klub faktycznie istniał i prowadził działalność. Sam Klub „Chojniczanka” przejął majątek i włączył w swoje szeregi sekcję piłki nożnej, natomiast w barwach KKS działała nadal sekcja szachowa. Jego prezesem w latach 1971-1986 był dr Tadeusz Reczuski, a od 1986 r. do 1988 r Adam Knitter. W 1978 r. sekcja szachowa przeniesiona została do Kolejowego Domu Kultury „Kolejarz”.

W 1988 r. nastąpiło reaktywowanie klubu, który przyjął nazwę „Kolejarz”. Na prezesa wybrano Andrzeja Górnowicza. W klubie czynne były trzy sekcje: piłki nożnej (juniorzy i seniorzy), kulturystyczna i biegowa. W 1993 r. przyjęta została do KKS sekcja „Morsów”, a w 1995 r. – klub „Szansa” jako sekcja. Troską wszystkich członków klubu był stadion.

Sekcja piłki nożnej

Idea utworzenia piłkarskiej sekcji seniorów powstała zaraz po wyzwoleniu w 1945 r. W czerwcu 1945 r. z inicjatywy działaczy powołany został klub sportowy, który przyjął nazwę KKS „Ruch”. Na pierwszego prezesa został wybrany Czesław Sujak. Kierownikiem sekcji piłki nożnej był Antoni Kiedrowicz.

W 1962 r. klub zmienił nazwę na KKS „Tur”.

Na początku 1971 r. sekcja liczyła 92 zawodników (seniorów, juniorów i trampkarzy). Z klubu wyszło wielu znakomitych zawodników, którzy później bronili barw: „Brdy”, „Chojniczanki”, „Lechii”, „Legii” Warszawa, „Stoczniowca” i „Zawiszy”. W 1971 r. nad klubem zawisły „czarne chmury”. Klub został połączony z KS „Chojniczanka”, który przejął cały majątek KKS-u.
Trwałe korzenie i świadomość tradycji chojniczan sprawiły, że ten blisko 17 letni okres bez oficjalnego funkcjonowania zasłużonego dla miasta i regionu klub, spowodowały jego ponowne odrodzenie. W 1988 r. z pomocą oddanych działaczy społecznych w Chojnicach postanowiono reaktywować klub pod nazwą Kolejowy Klub Sportowy „Kolejarz”. 

Sekcja biegowa „Florian”

Ważne początki w sekcji biegowej „Florian” przypadają na dzień 14 lipca 1984 r., kiedy odbył się bieg drużynowy z Funki do Chojnic. Startowało wielu zawodników, z czego 4 reprezentowało sekcję biegową powstałą przy Zakładowej Straży Pożarnej PKP. Były to początki formowania się sekcji biegowej „Florian”. Grupa biegaczy przez kilka lat nie miała nazwy, była więc to grupa nieformalna. Opiekę nad nią sprawował wówczas kapitan pożarnictwa – Komendant Zawodowej Straży Pożarnej PKP – Andrzej Górnowicz.

Szczególne znaczenie dla grupy biegowej miał 1988 r., bowiem wtedy to reaktywowano KKS „Kolejarz”. Grupa biegowa przybrała nazwę „Florian” od imienia św. Floriana opiekuna strażaków. Od 1995 roku zaczęła się też formalna działalność sekcji.